Η δράση της τολτεροδίνης εκτιμήθηκε σε ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε
ουροδυναμικό έλεγχο κατά την έναρξη και ανάλογα με το ουροδυναμικό
αποτέλεσμα, κατανεμήθηκαν σε ουροδυναμικά θετική ομάδα (κινητικού τύπου
επιτακτική ούρηση) ή σε ουροδυναμικά αρνητική ομάδα (αισθητικού τύπου
επιτακτική ούρηση). Σε κάθε ομάδα, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν
είτε τολτεροδίνη είτε εικονικό φάρμακο. Η μελέτη αυτή δεν έδωσε πειστικές
αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα της τολτεροδίνης σε ασθενείς με
αισθητικού τύπου επιτακτική ούρηση σε σχέση με το εικονικό φάρμακο.
Οι κλινικές επιδράσεις της τολτεροδίνης στο διάστημα QT μελετήθηκαν σε ΗΚΓ
που λήφθηκαν σε περισσότερους από 600 ασθενείς υπό θεραπεία,
συμπεριλαμβανομένων ηλικιωμένων ασθενών και ασθενών με προϋπάρχουσα
καρδιαγγειακή νόσο. Οι μεταβολές στο διάστημα QT δεν διέφεραν σε σημαντικό
βαθμό μεταξύ της ομάδας του εικονικού φαρμάκου και της ομάδας θεραπείας.
H επίδραση της τολτεροδίνης στην παράταση του διαστήματος QT διερευνήθηκε
περαιτέρω σε 48 υγιείς άντρες και γυναίκες εθελοντές, ηλικίας 18-55 ετών. Τα
άτομα έλαβαν τολτεροδίνη άμεσης αποδέσμευσης 2 mg δύο φορές ημερησίως και 4
mg δύο φορές ημερησίως. Τα αποτελέσματα (διορθωμένα κατά Fridericia) στη
μέγιστη συγκέντρωση τολτεροδίνης (1 ώρα) έδειξαν αυξήσεις του μέσου
διαστήματος QTc κατά 5,0 και 11,8 msec στις δόσεις τολτεροδίνης 2 mg και 4 mg
δύο φορές την ημέρα αντιστοίχως και 19,3 msec με τη μοξιφλοξασίνη (400 mg), η
οποία χρησιμοποιήθηκε ως ενεργός, εσωτερικός μάρτυρας. Ένα
φαρμακοκινητικό/φαρμακοδυναμικό μοντέλο υπολόγισε ότι η αύξηση του
διαστήματος QTc σε άτομα με ανεπαρκή μεταβολισμό (με ανεπάρκεια CYP2D6) που
έλαβαν τολτεροδίνη 2 mg δύο φορές ημερησίως, είναι συγκρίσιμη με αυτή που
παρατηρήθηκε σε άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό τα οποία έλαβαν 4 mg δύο
φορές ημερησίως. Και στις δύο δοσολογίες τολτεροδίνης, κανένα άτομο,
ανεξαρτήτως μεταβολικού προφίλ, δεν ξεπέρασε τα 500 msec απόλυτου QTcF ή
μεταβολή 60 msec από την έναρξη, τα οποία θεωρούνται κλινικά σημαντικά όρια. Η
δοσολογία των 4 mg δύο φορές την ημέρα, αντιστοιχεί σε μέγιστη έκθεση (C
max
)
τρεις φορές μεγαλύτερη αυτής που επιτυγχάνεται στην υψηλότερη θεραπευτική
δόση των καψακίων τολτερονίδης παρατεταμένης αποδέσμευσης 4 mg.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η αποτελεσματικότητα στον παιδιατρικό πληθυσμό δεν έχει αποδειχθεί. Δύο
παιδιατρικές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, διπλά τυφλές
μελέτες, φάσης ΙΙΙ, διάρκειας 12 εβδομάδων, διεξήχθησαν χρησιμοποιώντας
καψάκια τολτεροδίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Μελετήθηκαν συνολικά 710
παιδιατρικοί ασθενείς (486 σε θεραπεία με τολτεροδίνη και 224 σε θεραπεία με
εικονικό φάρμακο) ηλικίας 5-10 ετών, με συχνουρία και ακράτεια ούρων
επιτακτικού τύπου. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο
ομάδων, σε καμία από τις δύο μελέτες, ως προς την αλλαγή από την αρχική
αξιολόγηση του συνολικού αριθμού των επεισοδίων ακράτειας/εβδομάδα (βλ.
παράγραφο 4.8).
5.2 μ Φαρ ακοκινητικές ιδιότητες
Φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά ειδικά για αυτό το σκεύασμα
Τα σκληρά καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης της τολτεροδίνης παρέχουν
βραδύτερη απορρόφηση της τολτεροδίνης απ’ ότι τα δισκία άμεσης αποδέσμευσης.
Σαν αποτέλεσμα, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό παρατηρούνται 4 (2-6) ώρες
μετά τη χορήγηση των καψακίων. Ο φαινόμενος χρόνος ημίσειας ζωής της
τολτεροδίνης όταν χορηγείται ως καψάκια είναι περίπου 6 ώρες σε άτομα με
εκτεταμένο μεταβολισμό και περίπου 10 ώρες σε άτομα με ανεπαρκή μεταβολισμό
9